Boyun və boylan eyni kökə malikdir. Kökü boy sözüdür, ad – feil omonimi olub (boyun feildən, boylan isə isimdən yaranıb). Etimonu bu (bur) sözüdür: “o tərəfə, bu tərəfə burula bilən” deməkdir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)