Словари
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
çənə [çənə] isim
1. Üzün ağzı əmələ gətirən iki yarımdairə sümüyü; üst çənə burundan aşağıda, ağızdan yuxarıda, alt çənə ağızdan aşağıda yerləşir, alt çənə mütəhərrikdir, qalxıb-enir. □ Xanım masanın üstündən kitabı götürdü, dirsəyinə dayaq verərək əlini çənəsinə söykədi. (Y.V.Çəmənzəminli).
2. Məngənə və s. sıxıcı alətlərin şeyi sıxan tərəflərindən hər biri. □ Məngənənin çənələrini yeyilməkdən qorumaq üçün onların işlək üzlərinə vintlər vasitəsilə poladdan hazırlanmış və su verilmiş dodaqlar bağlanır.
Həmçinin bax: