1. Kağız, parça kimi şeyləri qıraqlarından dartaraq parça-parça, doğram-doğram etmək. □ Külək getməsinə mane olub paltarını sanki cırmaq istəyirdi... (S.Vəliyev).
2. Cırmaqlamaq. □ Üzünü cırmaq.
3. Məcazi mənada: gizlicə qaçmaq, götürülmək. □ Mən gecə bağların içindən cırdım. (Mir Cəlal).
Bax: caynaq.
Həmçinin bax: