Словари
Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti
çuğul1
Ağcabədi, Basarkeçər, Borçalı, Böyük Qarakilsə, Daşkəsən, Gədəbəy, Gəncə, Goranboy, Göyçay, Kəlbəcər, Xanlar, Qazax, Salyan, Şuşa, Tərtər, Tovuz
Xəbərçi, araqarışdıran. □ Bizdə çuğul adam yoxdu (Tovuz); Çuğula alağuz adam deynəx' (Daşkəsən); Qunvan yaman çuğul adamdı (Gədəbəy); O çox çuğul adamdı (Şuşa); Çuğul adam munun sözün ona de:n, onun sözün muna de:n (Xanlar).
çuğul2
Basarkeçər, Göyçay, Oğuz, Salyan, Tovuz
Divarın düzlüyünü yoxlamaq üçün işlədilən alət. □ Duhanın küncünü çuğulnan bin ölç, gön əyniliyi vanmı? (Tovuz); Ə:, çuğulu ven, difanı yoxluyum (Basarkeçər).
Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti