Словари
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
daraba [daraba] isim
1. Dialekt. Taxtadan və s.-dən hasar; arakəsmə. □ Otağı daraba ilə iki hissəyə ayırmaq.
2. Dialekt. Evin yanında taxtadan və s.-dən düzəldilmiş tikili. □ Bu dünyada əlindən min bir peşə gəlirdi: ...anbar qurmaq, daraba salmaq... (S.Rəhimov).
3. Dialekt. Taxıl saxlamaq üçün böyük taxta yeşik. □ Darabadan bir ovuc düyü götür.