1. Yırtmaq, dağıtmaq, cırmaqlamaq. □ Oğlunun quldurlar tərəfindən öldürüldüyünü güman edən arvad üz-gözünü darıdı. (Ə.Vəliyev).
2. Bir şeyin üzərinə doluşmaq, toplaşmaq, yığışmaq; qonmaq. □ Qələnin adamı yetdi yarıya; Necə ki qoyuna ac qurd darıya. (Q.Zakir).
3. Bir şeyin üzərinə doluşmaq, toplaşmaq, yığışmaq; qonmaq (bəzən “vücuduna”, “canına” sözləri ilə).
Dialekt. Arxasınca danışmaq, paxıllıq etmək. □ Yazığı darıyıb heç ediblər. Darımaqdan yorulmurlar.
Dialekt. Yayılmaq, düşmək. □ Mala yaman xəstəlik darıyıb.
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti