Güman ki, sözün kökü “kənarlaşmaq” mənasını verən daş (dış) kəlməsindən ibarətdir. “Ruhdan düşmək”, “həvəsdən kənar olmaq” deməkdir. Düşkün “xoşbəxtlikdən uzaq” deməkdir. Söz “düçar olmaq” mənasında da işlədilir,amma bu halda tuş olmaq, rastlaşmaq kəlməsi ilə bağlıdır, omonimdir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
Etimologiya lüğəti