Словари
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
fidan [fidan] isim
1. Ağac və kolların kötüyündən göyərən və sonradan başqa yerdə əkilən cavan ağac; ümumiyyətlə, yenicə yetişən cavan ağac və ya kol. □ ..bağçada tut, əncir, yasəmən fidanları əkmiş, evi, həyəti nizama salmışdı. (A.Şaiq).
2. Məcazi mənada: obrazlı təşbehlərdə məsum körpələr mənasında işlədilir. □ Ürəyində məhəbbətin; İlk fidanı yarpaq açır. (N.Rəfibəyli).