Klassik ədəbiyyatda nalayiq söz, söyüş, ədəbə, tərbiyəyə və əxlaqa müğayir hərəkət, iş, əməl, əxlaqsızlıq mənalarında işlənmişdir. □ Sarıköynəyin əri əsəbi bir halda föhş və söyüşlə mənim mənzilimə gəldi. (S.Hüseyn).