Словари
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
həsrət [həsrət] isim ərəb
1. Bir şeyi və ya birini bir daha görmək, qovuşmaq arzusu. □ Vətən həsrəti. Övlad həsrəti.
2. Ələ keçməyən və ya əldən çıxmış bir şeyə təəssüflənərək çox acıma, mənəvi iztirab keçirmə. □ Mayanın kədəri və göz yaşlarında sanki Zeynəbin öz gəncliyinin həsrətləri dilə gəlib danışırdı. (M.İbrahimov).
3. Yaxın adamından, sevgilisindən ayrılma; ayrılıq, fəraq, hicran. □ Narınca bax, narınca; Yar gedibdi, gözüm qalıb dalınca; Ölüm xoşdur, yara həsrət qalınca. (Xalq mahnısı).
Həmçinin bax: