heyvərə

Kobud, qanmaz, zırrama, ağzıyava. (“Koroğlu” dastanının lüğəti)

Bu mənalarla yanaşı, dastanda yekə, zorba mənasına da rast gəlinir.

Bu heyvərə oğlu heyvərə bir dəfə məni soyub bütün var-yoxumu əlimdən alıb.

(“Koroğlunun Ərzurum səfəri”)

Nigar xanım soruşdu:

– Ay heyvərə, haralısan?

Bəlli Əhməd dedi:

– Ərzurum vilayətindənəm. (Paris nüsxəsi, 4-cü məclis)

Cəfər paşanın bir Qara pəhlivanı var idi. Paşanın yanında qalırdı. Güclü, heyvərə bir pəhlivan idi. (“Koroğlunun Ərzurum səfəri”) (İ.A., B.A.)

Azərbaycan dastanlarının leksikası