Словари
Azərbaycan dastanlarının leksikası
humay
ər. hüma
Mifologiyada: cənnət quşu; dövlət quşu (hökmdar öləndə humay quşu kimin çiyninə qonsa, kölgəsi kimin üstünə düşsə, onu hökmdar seçirdilər). (“Koroğlu” dastanının lüğəti)
Laf eyləmə, Aslan paşa,
Sədrəzəm qaçdı sandım.
Havadakı humay quşlar
Yuvasından uçdu sandım.
(”Durna teli”)
Azərbaycan dastanlarının leksikası