Словари
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
ibtida [ibtida] isim ərəb
1. Başlanğıc, ilk, əvvəl. □ Ayın ibtidası.
2. Sifət kimi: ilk, birinci. □ Sonanın ibtida müəlliməsi nəhayətdə ağıllı və pedaqoji elminə qabil bir arvad idi. (N.Nərimanov).
3. Zərf kimi: əvvəlcə, ən əvvəl, ibtidada. □ İbtida ustaddan dərsim alanda; Oxuyub yetişdim, ay sinəsinə. (Aşıq Ələsgər).