Словари
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
imtizac [imtizaç] isim ərəb
1. Qarışma, qarışa bilmə, bir neçə maddənin qarışıb bir maddə əmələ gətirməsi. □ Kimyəvi imtizac.
2. Bir-birinə uyğun gəlmə, bir-biri ilə tutma, bir-biri ilə qaynayıb-qarışma; uyğunluq, ahəng. □ Rənglərin imtizacı.
3. Arxaizm. Məcazi mənada: bir-biri ilə uyuşma, yola getmə, keçinmə. □ Aralarında imtizac yoxdur.