lat. interdictum – yasaq, qadağa
Katolik kilsəsində papa (bəzən yepiskop) tərəfindən müəyyən ərazidə ibadətin və dini mərasimlərin icrasına qoyulan müvəqqəti qadağa.
Əksər hallarda İ. bütöv ölkə (1180-ci ildə Şotlandiya, 1200-cü ildə Fransa, 1208-ci ildə İngiltərədə) və şəhərlərdə tətbiq olunub, bəzi hallarda isə konkret şəxslərə aid edilib. İ.-dən hökmdarların papa hakimiyyətinə tabe etdirilməsi, habelə bidətə qarşı mübarizə vasitəsi kimi istifadə olunub. Belə qadağalar XI–XIII əsrlərdə daha geniş yayılıb, terminin özünə isə ilk dəfə VI əsr qaynaqlarında rast gəlinir. Müasir dövrdə İ. təzyiq, yaxud cəza forması kimi, demək olar ki, öz əhəmiyyətini itirib, lakin kanonik hüquqda o hələ də qalmaqdadır.
Tarix terminləri lüğəti