Словари
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti
jır
Bir çox türk xalqlarına məxsus şeir şəkli.
Bəzi türk xalqlarında “yır” adlanır. Adətən, qopuz və ya dombranın müşayiəti ilə ifa olunur. Sabit bənd forması yoxdur. Lakin irihəcmli epik əsərlərdə, bir qayda olaraq, ümumi qafiyə ilə bir-birinə bağlanmış ayrı-ayrı dördlüklər, yeddiliklər şəklində olur. Xırda misralar bir-biri ilə bəndlər halında deyil, bənddən daha böyük mənzum vahidlər halında birləşir. “Manas”da geniş istifadə olunan J. forması müasir şeirdə də işlənir.
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti