Словари
Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti
kalafa1
Şərur
Quyu. □ Bırdan arxa kimi kalafialar var.
kalafa2
Ağcabədi, Basarkeçər, Çənbərək, Füzuli, Xanlar, Kəlbəcər, Qarakilsə, Qazax, Naxçıvan, Oğuz, Ordubad, Şuşa, Tovuz, Zəngilan
Tövlə, ev tikmək üçün və ya başqa məqsədlə qazılmış yer. □ To:lanın da əvvəl kalafasın kəsirəx' (Xanlar); Əvvəlcəx' yerdən kalafia açırıx (Kəlbəcər); Ə:nnər kalafiadı, orda yaxşı pencər olar (Zəngilan); Damın kalafiasınə:lifi, beyjə su tüşüfi(Tovuz).
kalafa3
Bakı, Böyük Qarakilsə
Xaraba, uçub-dağılmış yer. □ Kəndin qırağında kalafia çoxdu (Böyük Qarakilsə).
kalafa4
İmişli, İsmayıllı, Kürdəmir, Mingəçevir, Oğuz, Şəmkir, Zərdab
Çökək, çuxur yer. □ Orda kalafia var, gözdə uçarsan (İmişli); Ge:fi görürsən ki, bö:x' bir kalafia var (Oğuz).
Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti