Словари
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
kələfçə [kələfçə] isim
1. İp, sap dolamaq və ya dolanmış ipi sarğıdan açmaq üçün alət; sarğac, fırlanqıc. □ İtirmişəm kələfçənin başını; Tapanmıram üzüyümün qaşını.. (M.Şəhriyar).
2. Kələf.
1. İp, sap dolamaq və ya dolanmış ipi sarğıdan açmaq üçün alət; sarğac, fırlanqıc. □ İtirmişəm kələfçənin başını; Tapanmıram üzüyümün qaşını.. (M.Şəhriyar).
2. Kələf.