Словари
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
kəlləgöz [kəlləgöz] sifət
1. Nağıllarda gözü kəlləsində olan (canlı); təpəgöz. □ Qəhrəman altı-ayaq, kəlləgöz atını sürüb gözdən itdi.
2. Məcazi mənada: hirsli, tez qızışan, qəzəbli. □ Bir az belə, bir təhər adamdır, kəlləgözdür.. (M.Süleymanov).