Словари
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti
klauzula
lat. clausula – sonluq
Şeirdə misranın qafiyə yaradan sonluğu.
Rus sillabik-tonik şeirinə xas anlayışdır. Qafiyə yaradan sonluqda vurğunun yerindən asılı olaraq erkək K. (vurğu son hecaya düşür) və dişi K. (vurğu sondan ikinci hecaya düşür) fərqləndirilir.
Həmçinin bax:
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti