Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti

Sözün heç bir şəkilçi qəbul etməyən mənalı hissəsi; məs.: daş, kitab, yaşıl, irəli, hamı, yeddi, oxu və s.

Azərbaycan dilinin xarakterik xüsusiyyətlərindən biri də kökün şəkilçilərdən əvvəl gəlməsidir.