laçın

Şahin cinsindən alıcı quş // cürət, hünər, igidlik rəmzi kimi işləni (“Koroğlu” dastanının lüğəti)

Bəlli Əhməd mayil saçına,

Müştaqdı üzdə maçına,

Qarğalar neylər laçına?

Ala gözlü Məhbub xanım!

(“Məhbub xanımın Çənlibelə gəlməyi”)

Laçıntək bərədə yatan,

Əmud vuran, şeşpər atan,

Yağılar qol-qola çatan

Düşkün Koroğlu mənəm, mən.

(“Koroğlunun qocalığı”)

Bunların da əllərində haman o tüfəngdən var. İndi gərək laçınlar, tərlanlar sarlara baş əyə. Bu gündən belə dünya namərd dünyasıdı.

Azərbaycan dastanlarının leksikası