İlan.
Sən ki ovçusu deyilsən,
Marınan nə işin var?
(“Səyyad və Sədət”)
*
Fələk xarab etdi abadanları,
Zülmlə söndürdü yanan şamları;
Hayıf, gözəllərin gül əndamları
Mara-mura qismət oldu dünyada.
(“Alı xan”)