Словари
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
məğşuş [məxşuş] sifət
1. Klassik ədəbiyyatda qarma-qarışıq, hərc-mərc, iğtişaşlı mənalarında işlənmişdir. □ Belə vilayəti dağıtsın Tarı; Ziyadə məğşuşdur Ərəs kənarı. (Q.Zakir).
2. Halı özündə olmayan, əhvalı pozğun; bikef, kefsiz, halsız.