Словари
Tarix terminləri lüğəti
məskən
ər. – insanın sakin olduğu yer
Qədim zamanlardan insanların yurd salıb daimi və ya müvəqqəti yaşadığı yer.
Ən qədim M.-lər mağaralar olub. Neolit və Eneolit dövrlərindən başlayaraq M.-lər təbii yüksəklik, sıldırımlı çay kənarları, eləcə də süni olaraq möhkəmləndirilmiş yerlərdə salınıb. M.-lər üçün belə yerlər onları mümkün təhlükələrdən mühafizə etmək məqsədilə seçilib.
Tarix terminləri lüğəti