Словари
Azərbaycan dastanlarının leksikası
mina fars
1. Büllur şüşə.
2. Qızıl və gümüşdən olan bəzək şeylərinin üstünə çəkilən xüsusi təbəqə, incə və parlaq naxış.
3. Məcazi mənada: mina kimi parlaq, gözəl. (“Koroğlu” dastanının lüğəti)
Bir mina gərdənli, durna boğazlı,
Bir alma yanaqlı, bir şəhla gözlü,
Tuti danışıqlı, qumru ağızlı,
Şirin dili canım aldı, Koroğlu!
(“Koroğlunun Ərzurum səfəri”)
*
Heç belə olurmu işlər,
Xəyalun guyimdə qışlar,
Bir əlində məzə dişlər,
Bir əlində mina gəldi.
(Paris nüsxəsi, 4-cü məclis)
Azərbaycan dastanlarının leksikası