Словари
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
naib [nayip] isim ərəb
1. Tarix. Böyük bir şəxsin yerini dolandıran şəxs; vəkil, canişin. □ Padşahın naibi.
2. Yerli inzibati idarə rəisi, kənd icması başçısı. □ Nahiyə naibi. Qəza naibi. Şəhər naibi.
3. Köməkçi, əlaltı. □ Hatəm xan nökər, naiblə birlikdə atlanıb, Yədulla xanın malikanəsinə üz qoydular. (S.Rəhimov).