Azərbaycan dastanlarının leksikası

Pak, təmiz olmayan; bədəsil, nanəcib. (“Koroğlu” dastanının lüğəti)

Dialektlərdə görməmiş mənasında da işlənir.

– Nəcib at napak adamı yanına buraxmaz. Mən elə indi hamamdan gəlirəm, pak-pakizəyəm. (Paris nüsxəsi, 9-cu məclis)