Azərbaycan dastanlarının leksikası

Dülgər.

Bir bülbülün qafil taza gülü düşdü yadına,

Sığındı, bel bağladı qabil nəccar ustadına,

Şahım gördü, pozğun baxır şahin öz qanadına,

Dedi: quşum, kərəm eylə, dərya ümman üstədi.

(“Abdulla və Cahan”)

Əyləşibdir təxt üstündə,

Gözəllər sərdarıdı bu.

Əlləri həyyat naxışlı,

Qüdrətin nəccarıdı bu.

(“Səyyad və Sədət”)