yun. orthodoxos < orthos – doğru, düz, açıq + doxa – rəy, fikir
Müəyyən təlimə (doktrinaya, baxışlar sisteminə) dönmədən əməl edən şəxs; ardıcılı olduğu təlimə onun ilkin tələblərinə uyğun, yaxud rəsmiləşdirilmiş qaydada ciddi riayət edən şəxs.
O. həmin təlimi yeganə düzgün baxışlar sistemi kimi qəbul edir. Terminin özü isə II əsrdə xristianlıqda ilk bidətlərin meydana çıxması ilə əlaqədar yaranıb. Xristianlıqda O. sözü “ilkin xristianlığın müddəa və simvollarına uyğun gələn” anlamında işlənib, sonradan eyni mənada digər dinlərə də keçib; məs.: O. müsəlman dedikdə erkən islamın qayda-qanunlarını şərtsiz qəbul edən dindar nəzərdə tutulur.
Tarix terminləri lüğəti