Qədim mənbələrdə oy (öy) söz “ağıl, bilik” mənasında qeydə alınıb. Öyrətmək, öyüt sözləri də öyünməklə kökdaşdır. İndi öyünmək kəlməsi lovğalanmaq sözünün sinonimi kimi işlədilir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)