pasiban

1. Qarovulçu, keşikçi, nəzarətçi.

2. Məcazi mənada: hami, himayəçi.

Dastanlarda hər iki mənada işlənir.

Xəzangül sözünə siz deyin bəli,

Az qalıb səhərə, əsir dan yeli.

Bilər pasibanlar düşmənlər gəli,

Salallar bizləri bəndə, xoş gəldin.

(“Dilsuz və Xəzangül”)

Pəri xanım özünü tez Qurbani olan otağa salıb dedi:

– Zalım cəlladlar, niyə bunu döyüb öldürürsünüz?! Onun məgər pasbanı yoxdu? Siz Allahı məgər sevmirsiniz? (“Qurbani”)

Azərbaycan dastanlarının leksikası