Klassik ədəbiyyatda işıq, nur, ziya, şüa, parlaqlıq mənalarında işlənmişdir. □ Xurşid rüxündən aldı pərtöv. (M.Füzuli).
1. Səliqəsiz, nizamsız, laqeyd.
2. Narahat; rahatlıq, sakitlik, dinclik bilməyən, daim çalışıb-çapalayan.
Həmçinin bax: