Словари
Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti
qərəm1
Culfa, Qarakilsə, Naxçıvan, Ordubad, Şahbuz, Şərur
Həmişə, daim. □ Mənim oğlum qərəm qulluxdadı (Şərur); Ordan qərəm su gedəcəx' (Ordubad); Boyəhməddilər qərəm bırdadı (Culfa); Mən qərəm avçılığnan məşğul oluram (Şahbuz).
qərəm2
Meğri
Xanənişin, evdə oturmağı sevən. □ Nənəm qərəm adamdı, gəzməyinən işi yoxdu.
qərəm3
Gəncə
Bax: qaram.
Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti