Словари
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
rüsvay [rüsvay] isim
1. Biabır olma, abırsızlıq, heysiyyətdən düşmə, abırdan düşmə. □ Yaman qonşu adamı rüsvay edər. (Atalar sözü).
2. Klassik ədəbiyyatda bu sözlə bağlı olan birləşmələrin birinci tərkib hissəsi; məsələn, rüsvayi-dünya, rüsvayi-eşq, rüsvayi-xəlq mənalarında işlənmişdir. □ Axır elə oldum rüsvayi-aləm; Düşmən tənə eylər, dost qınar məni. (Q.Zakir).
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti