Словари
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
şan1 [şan] isim ərəb
Ad-san, şöhrət, şərəf. □ Bürüyüb aləmi şanın, şöhrətin; Bir de, qoç Koroğlu, nədən məlulsan? (“Koroğlu”).
şan2 [şan] isim
Balı saxlamaq və toxum tökmək üçün arıların pətəkdə mumdan düzəltdikləri gözcüklər. □ Kosa əlindəki suyu süzülən şanları pəncərəyə qoyub çıxa-çıxa deyindi... (S.Rəhimov).
Həmçinin bax: