fars. səbzə, ərəb. – at
Müxtəlif göyərtilər (səbzilər), göy-göyərti. (“Koroğlu” dastanının lüğəti)
Ətrafa göz gəzdirib baxdı ki, yanında bir səbzəvat dükanı var. Hərçi badabad deyib girdi dükana. (“Koroğlunun İstanbul səfəri”)
Azərbaycan dastanlarının leksikası