Словари
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
şəfaət [şəfa:ət] isim ərəb
1. Klassik ədəbiyyatda bir günahkarın bağışlanması və ya bir möhtacın ehtiyacının yerinə yetirilməsi üçün başqası tərəfindən edilən vasitəçilik, iltimas mənalarında işlənmişdir.
2. Klassik ədəbiyyatda rəhm, mərhəmət, şəfqət mənalarında işlənmişdir. □ Ey əhli-şimal, bu azarın dərmanı kövkəbi-hürriyyətin şəfaətidir. (S.S.Axundov).