Azərbaycan dastanlarının leksikası

1. Cənnətdə olan bir çeşmənin adı.

2. Yüngül və dadlı su.

Girdim bağa, bağım təğayir oldu,

Xoryat əli dəydi, tağ ayir oldu.

Gözüm gördü, ağlım təğayir oldu,

Çayi-səlsəbilin zülalın gördüm.

(“Novruz”)