fars. sər – baş + dar – olan
1. Osmanlı dövlətində səhra qoşunu komandanının titulu.
2. İran və Əfqanıstanda sərkərdə, nüfuzlu əyan, tayfa başçısı.
3. Hindistanda siqh hərbi sərkərdələrinin, hakim sülalə üzvlərinin, əyalət canişinlərinin titulu.
Tarix terminləri lüğəti