sipəhsalar

fars. süpəh – qoşun, ordu + salar – başçı, komandan

Orta əsrlərdə Yaxın və Orta Şərq ölkələrində, o cümlədən Azərbaycanda ordunun ali baş komandanı.

Bir qayda olaraq, ən görkəmli sərkərdələri S. təyin ediblər. Bu termin Abbasilər (750–1258) dönəmində yaranıb. Samanilər (875–999), Qəznəvilər (X–XII əsrlər) və Səlcuqilər (1038–1157) dövründə S. ölkənin siyasi həyatında mühüm rol oynayıb. Səfəvilər dövlətində Azərbaycan bəylərbəyisi S. titulu daşıyıb.