Azərbaycan dastanlarının leksikası

fars. əsli: şirmahi

Fil sümüyü və ya ona bənzər maddə; sədəf.

Pərişan tellərində

Şirmayı şana dolanır.

Bəxtəvər gümüş kəmər

Dönür hər yana, dolanır.

(“Səyyad və Sədət”)

Canım usta, mənə bir qılınc qayır,

Nə uzun, nə gödək, bir qərar ola.

Dəstəyi şirmayı, özü qoşanov,

Vuranda ürəkdən xəbərdar ola.

(“Koroğlunun Dərbənd səfəri”)