süysün

1. Atlarda və digər qoşqu heyvanlarında boyunun bel sütunu ilə birləşən hissəsi.

2. Peysər; boyun. (“Koroğlu” dastanının lüğəti)

Əlini atın süysünündən qoyub sağrısına qədər çəkdi.

(“Alı kişi”)

Boy uca, kürəklər enli, süysün elədi ki, kəl süysünü kimi... Boynunun əti girdin-girdin, bığlar kəl buynuzu kimi.

(“Həmzənin Qıratı aparmağı”)

Süysünün əti qat-qat tökülüb, qara bığlar kəl buynuzu kimi “deşərəm ha deşərəm” deyir.

(“Həmzənin Qıratı aparmağı”)

Azərbaycan dastanlarının leksikası