taydırmağ

Dərbənd

Soyunmaq, çıxarmaq. □ Gədə yatan so:ra üzü <özü> qurbağa paltarını taydırıb bir göyçəg qıza dönütdü.

Dərbənd

Ayırmaq. □ Mən istiyədəm süzü bir-bir öyləndirib taydırım.

Dərbənd

Aradan götürmək, başını əkmək. □ Gəlin biz munı aradan taydirəg.

Dərbənd

Yığışdırmaq, götürmək. □ Taydır bu qabları; Taydır buları.

Dərbənd

Atmaq, tullamaq. □ Tez ol taydır onu.

Dərbənd

Aparmaq, kənara çəkmək. □ Atı burdan taydır.

Dərbənd

Arıtlamaq, təmizləmək. □ Tikannarı budağdan taydıradam.

Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti