Azərbaycan dastanlarının leksikası

1. İşıq, şüa.

2. Aşkara çıxma, əyan olma, göz qabağına gəlmə. (“Koroğlu” dastanının lüğəti)

Adım qoç Koroğlu, Urumda bəlli,

Səni gördü ürək, tapdı təsəlli,

Sən oğlu, mən ata, sümmü təcəlli,

Səri durna telli Eyvaz, ağlama!

(Əndəlib Qaracadaği. “Şeirlər məcmuəsi”)