təcrid

Ritorik müraciətin bir növü: müəllifin özünü və ya hər hansı bir varlığı mücərrəd şəxs qismində müraciət obyektinə çevirməsi.

Adətən, belə müraciət obyektlərinin əvvəlində “ey”, “ya” nidaları işlənir. T.-ə klassik ədəbiyyatda, əsasən, şeirin son beytində rast gəlinir:

Könül, səccadəyə basma ayaq, təsbihə əl urma,

Namaz əhlinə uyma, onlar ilə durma, oturma! (M.Füzuli)

Mövti-cismani ilə sanma mənim ölməyimi,

Seyyida, ölmərəm, aləmdə səsim var mənim. (S.Ə.Şirvani)

Həmçinin bax:

Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti