Словари
Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti
top
Balakən, Kəlbəcər, Tovuz, Şəki, Zaqatala, Zəngilan
1. Araba təkərində dən-dənələrin uclarının birləşdiyi ağac hissə. □ Arabanın topu sınıb (Balakən); Araba havaxdı qalıf günün altında, onaö:rə top çatdax-çatdax oluf (Şəmkir); Arabanın topu dağılıf qalıflaryolda (Tovuz).
2. Su dəyirmanında pərlərin uclarının birləşdiyi yer (Kəlbəcər, Zəngilan). □ Novdan su gəlif vurur pərə, pərin də uju keçir topa, top hərrənir, də:rmanı işdədir; Şiş topun üjündədi, onun altda davan ağacı var (Kəlbəcər).
Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti