Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

1. Heyran, məftun, vurğun; heyran olmuş, məftun olmuş, vurulmuş. □ Mən bu yerlərin gözəlliyinə valehəm.

2. Məcazi mənada: məst etmək. □ Həyəti götürən soğan, qovurma, zəfəran iyi adamı valeh edirdi. (Mir Cəlal).