1. Sözünün üstündə durma; borcunu, təəhhüdünü yerinə yetirməkdə möhkəmlik; səbat, etibar. □ Gördük bəyü bəyzadələrin yoxdu vəfası; Çox-çoxdu cəfası. (M.Ə.Sabir).
2. Məhəbbətdə sədaqət. □ Rəqib qılsa cəfa, mən vəfa, vəli şadam; Ki, yaxşı yaxşıya uğrar, yaman yamana yetər. (M.Füzuli).
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti