Словари
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
vurhavur [vurhavur] isim
1. Dava, vuruşma, dalaşma, qarma-qarışıqlıq, səs-küy, qalmaqal. □ Kazım gülərək dedi: – Ay Allahqulu, yaxşı ki, yaxamızı bu vurhavurdan qurtardıq. (Y.V.Çəmənzəminli).
2. Zərf kimi: fəaliyyətlə, cəhdlə, durmadan, qızğın surətdə. □ Çörəkxanadakılar vurhavur işləyir, su tökür, xəmir yoğurur, kürəyə od qoyurdular. (Mir Cəlal).
3. Təntənə, dəbdəbə, calal mənasında. □ Qızı vurhavurla köçürdülər.
Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti